Εντερικά παράσιτα σε σκύλους: τύποι, συμπτώματα και πρόγραμμα αποπαρασίτωσης

Ο εντερικά παράσιτα σε σκύλους Αποτελούν έναν από τους πιο συχνούς λόγους για επισκέψεις σε κτηνιατρικές κλινικές. Επηρεάζουν ιδιαίτερα τα κουτάβια και τα νεαρά σκυλιά, αλλά κάθε σκύλος μπορεί να προσβληθεί κάποια στιγμή στη ζωή του. Μερικά εντερικά παράσιτα του σκύλου είναι: ζωονόσοςΔηλαδή, μεταδίδεται στους ανθρώπους, ειδικά στα παιδιά.

Τύποι εντερικών παρασίτων σε σκύλους

Νηματώδη (στρογγυλά σκουλήκια)

• Τοξοκάρα canis: Η πιο συνηθισμένη. Τα κουτάβια μολύνονται μέσω του πλακούντα ή του μητρικού γάλακτος. Μπορεί να μεταδοθεί στα παιδιά με την κατάποση αυγών από το έδαφος.
• Αγκυλόστομα/Ουνκινάρια: Αγκυλόστομα που διαπερνούν το εντερικό βλεννογόνο, προκαλώντας αναιμία. Μπορούν επίσης να διεισδύσουν στο ανθρώπινο δέρμα.
• Trichuris vulpis (σκώληκας): Στο παχύ έντερο. Μπορεί να προκαλέσει αιματηρή διάρροια.

Κεστώδη (ταινίες)

• Διπυλίδιο του σκύλου: Μεταδίδεται από ψύλλους. Λευκά τμήματα που μοιάζουν με κόκκους ρυζιού εμφανίζονται στα κόπρανα ή γύρω από τον πρωκτό.
• Εχινόκοκκος: Ταινία επικίνδυνη για τον άνθρωπο (υδατίδωση). Τα σκυλιά μολύνονται τρώγοντας ωμά εντόσθια.
• Ταένια είδη: Από την κατανάλωση ωμών κουνελιών, λαγών ή προβάτων.

Πρωτόζωα

• Giardia: Προκαλεί χρόνια διάρροια και λιπαρά, δύσοσμα κόπρανα. Μπορεί να μεταδοθεί στους ανθρώπους.
• Κοκκίδια (Ισοσπορά): Ειδικά σε κουτάβια. Υδαρής διάρροια, μερικές φορές με αίμα.

Συμπτώματα εντερικών παρασίτων

• Διάρροια (οξεία ή χρόνια), μερικές φορές με αίμα
• Έμετος (στα κουτάβια, μπορεί να παρατηρηθούν στρογγυλά σκουλήκια στον εμετό)
• Abdomen distendido («barriga de tambor» en cachorros)
• Απώλεια βάρους παρά την καλή διατροφή
• Θαμπό, άτονο τρίχωμα
• Presencia de «granos de arroz» o gusanos visibles en heces
• Σύρσιμο των γλουτών κατά μήκος του πατώματος (ένδειξη περιπρωκτικού ερεθισμού, αν και μπορεί επίσης να υποδηλώνει προβλήματα με τους πρωκτικούς αδένες)
• Αναιμία σε σοβαρές μολύνσεις (ωχρά ούλα)

Διάγνωση

Ο κτηνίατρος θα εκτελέσει κοπρική ανάλυση (εξέταση κοπράνων) η οποία μπορεί να ανιχνεύσει αυγά παρασίτων και ωοκύστεις. Πρέπει να φέρετε ένα φρέσκο ​​δείγμα κοπράνων στο ραντεβού (ιδανικά από τις τελευταίες 3 ημέρες, να διατηρείται στο ψυγείο).

Πρόγραμμα εσωτερικής αποπαρασίτωσης

• κουτάβια: Στην ηλικία των 2, 4, 6 και 8 εβδομάδων· έπειτα μηνιαίως μέχρι τους 6 μήνες
• Ενήλικοι σκύλοι: Τουλάχιστον κάθε 3 μήνες (4 φορές το χρόνο)
• σκυλιά με πρόσβαση στο εξωτερικό, κυνήγι ή σίτιση με θήραμα: κάθε 4-6 εβδομάδες
• Σκύλοι που ζουν με παιδιά ή ανοσοκατεσταλμένα άτομα: συνιστώμενη μηνιαία αποπαρασίτωση

Δείτε την γκάμα μας από εσωτερικά αποπαρασιτωτικά Για σκύλους. Να θυμάστε ότι ο κτηνίατρος θα πρέπει να υποδείξει ποιο προϊόν είναι το καταλληλότερο ανάλογα με τον τύπο του παρασίτου και το βάρος του ζώου.

πρόληψη

• Διατηρήστε το πρωτόκολλο αποπαρασίτωσης ενημερωμένο
• Καταπολέμηση ψύλλων (μεταδίδουν ταινίες)
• Μην αφήνετε τον σκύλο να τρώει περιττώματα, ωμά εντόσθια ή θήραμα.
• Να μαζεύετε πάντα τα περιττώματα του σκύλου σας από τον δρόμο
• Πλύνετε τα χέρια σας μετά από επαφή με κόπρανα ή χώμα

Συμπέρασμα

Η τακτική εσωτερική αποπαρασίτωση δεν είναι προαιρετική: είναι ένα μέτρο δημόσιας υγείας. Προστατεύει τον σκύλο σας, τα παιδιά στην οικογένειά σας και εσάς τους ίδιους. Συζητήστε με τον κτηνίατρό σας για να καθορίσετε το καταλληλότερο πρωτόκολλο με βάση τον τρόπο ζωής του κατοικίδιου ζώου σας.